Türkiye Su ve Tarım Yılı: Bölgesel Dağılım ve Uzun Yılların Rekorları

Her yıl 1 Ekim’de başlayan Türkiye su ve tarım yılı, izlenip değerlendirilen Meteoroloji Genel Müdürlüğü verileriyle şekillenir. Bu dönemde elde edilen uzun yıllar ortalaması, ekimden mart arasındaki yağış miktarını kapsar ve önceki dönemlere göre değişiklikler gösterir. 1991-2020 arasındaki hesaplama, ekim-mart yağışının ortalamasını 374,3 milimetre olarak ortaya koyuyor.

Geçen yıl aynı dönemde 250,2 milimetre olan yağışlar, bu yıl 468,8 milimetreye yükseldi. Bu artış, uzun yıllar ortalamasına göre %25’lik bir fark yaratırken, geçen yıla göre ise %87’lik yükselişe işaret ediyor. Bu değişim, bölgeler arası farklılıkları da beraberinde getiriyor ve bazı bölgelerde yağışlar normalin ve geçen yılın üzerinde görülüyor.

İşte dikkat çeken dağılımlar: Ülke genelinde artış gözlense de Kastamonu, Gümüşhane, Bayburt ve Artvin çevrelerinde yağışlar normalin %20’nin altında kaldı. Buna karşılık İzmir, Balıkesir, Antalya, Mersin, Adana, Diyarbakır, Siirt, Şırnak, Van ve Hakkari’de yağış miktarında %60’ın üzerinde bir artış kaydedildi. Tüm bölgeler, mevsim normallerinin ve geçen yılın üzerinde yağış alırken, Güneydoğu Anadolu’da en belirgin yükseliş %39’a ulaştı. Ege ve İç Anadolu bölgelerinde ise yağışlar son 11 yılın en yüksek seviyesine çıktı.

İl bazında öne çıkanlar Sezon boyunca en çok yağış Antalya’da 904,5 milimetre olarak ölçüldü. Normaline göre en güçlü artış ise %74 ile Şırnak’ta kaydedildi. En az yağış alan il ise Iğdır oldu (199,5 milimetre). Normaline göre en belirgin düşüş ise %17 ile Rize’de görüldü.

Uzun yılların rekorları kırıldı: 2026 su/tarım yılı verileri, bazı illerde uzun yılların en yüksek yağış miktarlarını gördü. Ordu son 58 yılın, Ağrı son 38 yılın, Düzce ve Zonguldak son 31 yılın, İzmir ve Manisa ise son 27 yılın en yüksek yağışlarına sahne oldu.