S-400 Devri ve F-35 Yatırımlarının Gündemi: Türkiye’nin Olası Adımları

Türkiye’nin S-400 hava savunma sistemlerini üçüncü bir ülkeye devretme fikri, Rusya’nın onayını almak için yeniden tartışılıyor. Yaklaşan karar süreciyle ilgili olarak Moskova’nın bu öneriye nasıl yanıt vereceği merak konusuydu; bazı Türk yetkilileri, devrin üçüncü ülke için de geçerli olabileceğini iletti. Ancak Bloomberg’e konuşan kaynaklar, bu adımın kesin çözüm sağlamayabileceğini belirtiyor.

ABD-Atlantik ittifakının zirve süreci devam ederken, bazı ABD’li senatörler devrin güvenlik kaygılarını gidermeye yeterli olmayabileceğini ifade etti. Ankara ile Moskova arasındaki görüşmeler, NATO Liderler Zirvesi öncesinde hız kazanırken, Trump’ın F-35 konusundaki tutumunu netleştirme mesajı da dikkat çekti. Türkiye’nin S-400’leri elinde tutması ve ABD’nin denetim talebini karşılayarak sistemi bırakmaması yönündeki öneri, Washington tarafında destek görmedi.

Türkiye’nin büyüyen savunma sanayisi ve uluslararası ilişkileri bağlamında, önceki tecrübeler ışığında bazı hedefler göz önünde bulunduruluyor. Türkiye, mevcut envanterdeki S-400’leri bir süre kullanmadığını belirtiyor; bu, 2019’da başlayan yeni bir dönemin işareti olarak gösteriliyor. S-400’lerin teslim alınması sonrası Washington’un F-35 programından çıkarılması ve CAATSA yaptırımlarının uygulanması gibi süreçler, iki ülke arasındaki gerginliği derinleştirmişti.

F-35 ağırlıklı hedefler için ABD’nin Türkiye’den bu uçakları satın almasıyla ilgili karar süreci halen belirsizliğini koruyor. Cumhurbaşkanı Erdoğan ise bazı olumlu mesajlar verirken, ABD tarafının bu konudaki yaklaşımını değiştirmek adına farklı adımlar atılmasının gerektiğini ifade ediyor. Bu bağlamda, güvenlik ve savunma alanında iki taraf arasındaki ortak çıkarlar ile olası protokoller yeniden değerlendirmeye tabi tutuluyor.

Özetlemek gerekirse, Türkiye’nin S-400 konusundaki tercihi ve F-35 tartışmaları, iki ülke arasındaki stratejik ilişkinin görünümünü belirleyecek olan ana başlıkları oluşturuyor. ABD’nin yaptırımları ve Ankara’nın maliyetli kararlar karşısında esneklik ihtiyacı, tarafları ortak bir çözüme yönlendirebilir; ancak şu an için net bir yol haritası oluşmuş değil.