OECD İşgücü Piyasası Görünümü: Bölgesel Eşitsizlikler ve İstihdam Dinamikleri 2026

İşgücü piyasaları, geçen yılın dayanıklılığına rağmen yeni zayıflama belirtileri gösterebilecek sınırlar içinde hareket ediyor. OECD’nin son raporu, istihdam oranlarının yılın ilk çeyreğinde %72,1’e yükseldiğini belirtirken, işsizlikteki hafif artış ve ücretlerin enflasyonla birlikte toparlanmasının duraklaması gibi göstergeler dikkat çekiyor. Mart 2025’ten Mart 2026’ya geçişte OECD ortalama işsizlik oranı 5,5’ten 5,8’e çıktı ve genç işsizliğin bazı ülkelerde yüksek seyrettiği gözlemleniyor.

İstihdamdaki bölgesel farklar ise raporun öne çıkan konularından biri olmaya devam ediyor. Birçok OECD ülkesinde, küçük bölgeler arasındaki istihdam farkı 20 puanlık bir uçuruma varabiliyor; bu durum, hareketliliğin sınırlı olması nedeniyle bölgesel eşitsizlikleri azaltma konusunda yetersiz kalıyor. Göç edenler çoğunlukla daha iyi istihdam olanaklarına sahip bölgeleri tercih ediyor ve bu da geride kalan bölgelerde geliri ve kariyer ilerleyişini olumsuz etkiliyor.

Rapor, 2010’lardan itibaren bölgeler arası yakınsamayı işaret etse de, farklar hala büyük. Başkentler genelde daha cazip fırsatlar sunarken, geri kalmış bölgelerde yaşayanlar için gelir seviyesi ve yükselme olanakları daha sınırlı kalıyor. Bu durum, yaşam standartlarında da belirgin farklar yaratıyor. İşgücü hareketliliğinin bölgesel eşitsizlikleri azaltmadaki kapasitesi sınırlı görünüyor.

Eğitim ve becerilerin rolü ise yine belirleyici bir etken olmaya devam ediyor. OECD’nin Yetişkin Becerileri Araştırması (PIAAC) verileri, 2022-2023 döneminde sayısal beceriler ve örgün eğitim ile istihdam ve ücretler arasındaki korelasyonun güçlü olduğunu, fakat son on yılda bu ilişkinin bazı alanlarda zayıfladığını gösteriyor. Eğitim ve becerilerin kazançları üzerindeki etkisinin büyük bir kısmı, meslek seçimi ve çalışma modelleri üzerinden dönüştürülüyor. Bu nedenle, beceri geliştirme politikaları, daha yüksek ücretli mesleklere erişimi kolaylaştırarak farkları azaltabilir.